Ο Έφηβος των Ονείρων Μου

Έφηβα παιδιά

Ο Έφηβος των Ονείρων Μου

Κάποιος είπε κάποτε ότι τα εφηβικά χρόνια δημιουργήθηκαν έτσι ώστε οι γονείς να βρίσκουν πιο ανώδυνο τον αποχωρισμό από τα παιδιά τους όταν αυτά ενηλικιωθούν. Ορισμένοι έφηβοι μπορεί να δυσκολεύονται στο να εκφράζουν την αγάπη τους. Κάνουν υποσχέσεις που ξεχνούν να κρατήσουν. Νομίζουν ότι ξέρουν τα πάντα και συνεχώς υποτιμούν τους γονείς τους. Μισούν να καθαρίζουν τα δωμάτιά τους, ακούν μουσική που δεν μπορείς να αντέξεις, και υπερβάλλουν για τα πάντα. Μιλούν μάλιστα αστεία. Μερικές φορές μιλούν τόσο γρήγορα, που μόνο ένας άλλος έφηβος μπορεί να καταλάβει τι λένε. Άλλοι έφηβοι φαίνεται να κλείνονται στον εαυτό τους. Δεν αψηφούν τους γονείς τους απλώς απαντούν με μονολεκτικές φράσεις όπως “Ναι”. Περιστασιακά μπορεί να πουν και δύο λέξεις, “δεν ξέρω”.

Συχνά, οι γονείς εξετάζουν τα έφηβα παιδιά τους και αισθάνονται μια αίσθηση αποτυχίας. Μπορεί να αναρωτηθούν κιόλας πώς θα μπορούσαν να έχουν εκείνοι δημιουργήσει ένα τέτοιο «πλάσμα». Μπορεί να αναρωτιούνται αν υπάρχει κάποια ελπίδα να τους διδάξουν μαθήματα και να τα μεταμορφώσουν σε αξιοπρεπή ανθρώπινα όντα. Μπορεί να αισθάνονται απελπισμένοι, απογοητευμένοι και θυμωμένοι.

Εάν θα μπορούσαν να χαλαρώσουν και να θυμηθούν ότι αυτά είναι τα χρόνια που τα παιδιά πειραματίζονται σε μια προσπάθεια να ανακαλύψουν τι σκέφτονται, θα μπορούσαν να τα απολαύσουν περισσότερο. Αν εγκατέλειπαν την προσπάθεια να τα διδάξουν και αντί αυτού μάθαιναν να είναι περίεργοι και έκπληκτοι, θα μπορούσαν να εκτιμήσουν τον αγώνα τους. Αν μπορούσαν να χαλαρώσουν, θα μπορούσαν να αντιληφθούν ότι αυτή η εικόνα που τώρα παρουσιάζουν δεν είναι για να προκαλέσουν την αντίδραση τους. Ούτε σε καμία περίπτωση προμηνύει τους ενήλικες που θα γίνουν. Με αυτές τις νέες συμπεριφορές, θα μπορούσαν οι γονείς να επικεντρωθούν στον γονεϊκό τους ρόλο λειτουργώντας ως οδηγοί και βοηθοί που θα μπορούσαν να εμπιστευθούν τα έφηβα παιδιά τους.

Γονείς πηγαίνετε πίσω στα εφηβικά σας χρόνια. Θυμάστε ποιος ήταν ο κόσμος σας; Ποια ήταν τα προβλήματά σας; Τι σκεφτόσασταν για όλη την ημέρα; Πάρτε χρόνο για να κάνετε μια λίστα με ό,τι ήταν σημαντικό για εσάς.

Οι γονείς συχνά πιστεύουν ότι οι έφηβοι τους κάνουν ή δεν κάνουν κάποια πράγματα επειδή θέλουν να τους βλάψουν ή ότι οι έφηβοι δείχνουν ασέβεια στις επιθυμίες τους. Όπως μπορείτε να δείτε από τη λίστα σας, οι έφηβοι συνήθως δεν σκέφτονται πολύ σε σχέση με τους γονείς τους.

Αυτό που συμβαίνει στους εφήβους είναι ότι εξατομικεύονται και η «παράξενη» συμπεριφορά τους είναι προσωρινή και διαρκεί όσο χρειάζεται για να μάθουν ποιοι είναι και πως μπορούν να κινηθούν από την παιδική ζωή στην ενηλικίωση.

Σίγουρα η απόλυτη επιτρεπτικότητα δεν συνιστάται, επειδή αυτό το είδος γονικής μεταχείρισης στερεί τους νέους από τις ευκαιρίες να μάθουν τις δεξιότητες ζωής, να αναπτύξουν το δικό τους δυναμικό, να είναι αυτοδύναμοι και υπεύθυνοι και να μάθουν από τα λάθη τους.

Για να κάνουν όλα αυτά, χρειάζονται καθοδήγηση και σταθερή γονική μέριμνα χωρίς το αίσθημα του συνεχούς ελέγχου από πλευράς των γονιών που έχει ως αποτέλεσμα μόνο την αντίσταση και επανάσταση των εφήβων.

(Απόσπασμα από το βιβλίο Θετική Πειθαρχία για Εφήβους, Jane Nelsen & Lynn Lott)

Μαρία Γδοντάκη
Ψυχολόγος, Οικογενειακή Θεραπεύτρια (c.)
Εκπαιδεύτρια Γονέων

Μοιραστείτε το
No Comments

Sorry, the comment form is closed at this time.